<\/P>\tPozw\u00f3l drogi Bajarzu, \u017ce opowiem Ci dzi\u015b histori\u0119 pewnego cz\u0142owieka z Kontynentu. Na p\u00f3\u0142nocy posta\u0107 ta cieszy si\u0119 wielk\u0105 s\u0142aw\u0105 i powoli wpisuje si\u0119 w poczet legendarnych bohater\u00f3w tego regionu. B\u0119dzie to opowie\u015b\u0107 o mi\u0142o\u015bci, zem\u015bcie, patriotyzmie i krwi przelanej w wielu bojach. B\u0119dzie to te\u017c opis przedstawiciela dumnego i bitnego ludu z krainy Talgar. B\u0119dzie to wreszcie legenda o Villhernie McCollough, zwanym przez niekt\u00f3rych Dzikiem Talgaru.<\/p>\n <\/span>T\u0142o wydarze\u0144 <\/span>Dzieci\u0144stwo <\/span>Tragedia <\/span>Edukacja i powr\u00f3t <\/span>Nadzieja i prze\u0142om<\/p>\n <\/span><\/P>\tGdy dotar\u0142 na miejsce, nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 nadziwi\u0107 w jak op\u0142akanym stanie znajduje si\u0119 Talgar. Kovirczycy mieli swoje posterunki w ka\u017cdej wsi i miasteczku, nak\u0142adali na g\u00f3rali coraz to nowe podatki i zmuszali ich do niewolniczej pracy w kopalniach z\u0142ota. Nikt nie przeciwstawia\u0142 si\u0119 temu, jako\u017ce okupanci dysponowali naprawd\u0119 pot\u0119\u017cnymi si\u0142ami, a wi\u0119kszo\u015b\u0107 klan\u00f3w k\u0142\u00f3ci\u0142a si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105 o zwierzchnictwo. Villherne nie podda\u0142 si\u0119 jednak – odbudowa\u0142 dom rodzinny i jako osoba wyedukowana, zacz\u0105\u0142 sprawnie zarz\u0105dza\u0107 polityk\u0105 klanu McCollough. B\u0119d\u0105c \u015bwietnym dyplomat\u0105, wystara\u0142 si\u0119 o godziwe warunki pracy dla wszystkich g\u00f3rali i o przywileje handlowe dla chc\u0105cych si\u0119 zjednoczy\u0107 klan\u00f3w. W mi\u0119dzyczasie zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c bezgranicznie i z wzajemno\u015bci\u0105 zakocha\u0107 w \u015blicznej p\u00f3\u0142elfce Alasse, pochodz\u0105cej z G\u00f3r Smoczych. I wszystko by\u0142oby pewnie tak pi\u0119kne a\u017c po dzi\u015b dzie\u0144, gdyby nie pewien oficer Koviru. <\/p>\n <\/span>Wybuch <\/span>Bia\u0142y Potok <\/span>Chwila obecna<\/p>\n <\/span><\/P>\tLiczna i coraz lepiej wy\u0107wiczona armia g\u00f3rali, elf\u00f3w i Creyde\u0144czyk\u00f3w w dalszym ci\u0105gu walczy o wolno\u015b\u0107 dla Talgaru. A jej przyw\u00f3dca ci\u0105gle szuka zemsty na Kovirczykach za strat\u0119 swojej ukochanej Allase, staj\u0105c si\u0119 wielkim i romantycznym bohaterem dalekiej p\u00f3\u0142nocy. Je\u015bli jednak wolisz Bajarzu smutne zako\u0144czenia, to nie zapominaj, \u017ce mo\u017cni Koviru szykuj\u0105 spisek na \u017cycie Dzika z Talgaru, przy wykorzystaniu przekupionych klan\u00f3w g\u00f3rali. Czy w nast\u0119pnej bitwie Villherne McCollough znowu okryje si\u0119 chwa\u0142\u0105, czy te\u017c mo\u017ce zginie opuszczony przez swych wsp\u00f3\u0142braci? To ju\u017c zale\u017cy tylko od Ciebie…<\/p>\n Maciek 'Beerbarian’ Jarecki posta\u0107 t\u0142a do systemu Wied\u017amin: Gra Wyobra\u017ani<\/p>\n","protected":false},"author":49,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-259","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bohaterowie","et-doesnt-have-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.rpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/259","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.rpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.rpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.rpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/users\/49"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.rpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=259"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wiedzmin.rpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/259\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.rpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=259"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.rpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=259"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.rpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=259"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nVillherne McCollough,
\nczyli posta\u0107 t\u0142a do systemu 'Wied\u017amin: Gra Wyobra\u017ani’<\/p>\n
\n<\/span><\/P>
\n<\/P>\tVillherne sp\u0119dzi\u0142 swe \u017cycie w niego\u015bcinnej, g\u00f3rzystej i mro\u017anej krainie dalekiej p\u00f3\u0142nocy – Talgarze. Kraj ten zamieszkany jest przez kilkadziesi\u0105t mniejszych i wi\u0119kszych klan\u00f3w g\u00f3rali i traper\u00f3w. Rody te \u017cyj\u0105 w odosobnieniu, staraj\u0105c si\u0119 jak najrzadziej wchodzi\u0107 sobie w drog\u0119. Jednocz\u0105 si\u0119 tylko na czas zewn\u0119trznego, wi\u0119kszego zagro\u017cenia. Ostatnio przez ponad stulecie takim zagro\u017ceniem jest ekspansywnie i zaborczo nastawione kr\u00f3lestwo Koviru, kt\u00f3re pr\u00f3buje za wszelk\u0105 cen\u0119 opanowa\u0107 liczne i zasobne z\u0142o\u017ca z\u0142ota w Smoczych G\u00f3rach (czyli tak\u017ce w Talgarze). Ostatnie sto lat to historia krwawych potyczek na granicy tych dw\u00f3ch krain. W bojach tych ogromne straty ponosz\u0105 bitni, ale s\u0142abo wyposa\u017ceni g\u00f3rale – natomiast Kovir rzuca na pogranicze coraz to nowych najemnik\u00f3w. Mimo wszystko klany Talgaru ciesz\u0105 si\u0119 sw\u0105 wolno\u015bci\u0105 i niepodleg\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3rej pewnie by dzisiaj nie zaznawa\u0142y, gdyby nie dzia\u0142ania Villherne’a McCollough.<\/p>\n
\n<\/span><\/P>
\n<\/P>\tVillherne przyszed\u0142 na \u015bwiat jako pierwsze dziecko Sary i Rovina, dw\u00f3jki m\u0142odych ludzi z klanu McCollough. Swoje dzieci\u0144stwo sp\u0119dzi\u0142 na zaj\u0119ciach typowych dla ka\u017cdego m\u0142odego Talgarczyka – ci\u0119\u017ckiej pracy w domu, polowaniu na mniejsz\u0105 zwierzyn\u0119 oraz w\u0119drowaniu po g\u00f3rach. Warunki klimatyczne i finansowe nie rozpieszcza\u0142y nikogo w tych stronach. Vill (jak nazywali go znajomi) odznacza\u0142 si\u0119 niewielkim wzrostem, ale za to ogromnym sercem – by\u0142 niezwykle ch\u0119tny do wszelkiej pomocy i wra\u017cliwy na ludzkie cierpienia. Dodatkowo by\u0142 niezwykle waleczny i ambitny; zawsze determinacj\u0105 i uporem zwyci\u0119\u017ca\u0142 w rozmaitych zawodach i konkursach. Pewnego razu tak dalece posun\u0105\u0142 si\u0119 w swym uporze, \u017ce postanowi\u0142 sp\u0119dzi\u0107 kilka dni samotnie w wysokich g\u00f3rach. Potem ka\u017cdego wieczora przeklina\u0142 siebie, \u017ce opu\u015bci\u0142 wtedy rodzinn\u0105 wie\u015b. <\/p>\n
\n<\/span>
\n<\/P>\tGdy dwunastoletni Vill, znudzony samotn\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0105 po g\u00f3rach, wraca\u0142 w\u0142a\u015bnie do rodzinnej wsi, jego oczom ukaza\u0142 si\u0119 przera\u017caj\u0105cy widok. Widok, kt\u00f3ry \u015bni\u0142 mu si\u0119 po nocach do ko\u0144ca \u017cycia – ca\u0142a wioska przypomina\u0142a bowiem jedno wielkie dogasaj\u0105ce ognisko. Ka\u0142u\u017ce krwi wype\u0142nia\u0142y centralny plac wioski, na kt\u00f3rym le\u017ca\u0142o kilkadziesi\u0105t zw\u0142ok. Du\u017ca wi\u0119kszo\u015b\u0107 tych cia\u0142 nale\u017ca\u0142a do g\u00f3rali z klanu McCollough. Opr\u00f3cz nich by\u0142o te\u017c kilka trup\u00f3w w mundurach najemnik\u00f3w z Koviru. Vill zemdla\u0142 gdy w\u015br\u00f3d pobojowiska odnalaz\u0142 zw\u0142oki swoich rodzic\u00f3w. Kilka dni p\u00f3\u017aniej m\u0142ody g\u00f3ral, przygarni\u0119ty przez dobrotliwego druida, podr\u00f3\u017cowa\u0142 ju\u017c w stron\u0119 Ard Carraigh. Druid poruszony mocno tragicznym losem Villherne’a postanowi\u0142 zapewni\u0107 mu szans\u0119 na godziwe \u017cycie, z dala od dramatycznych wspomnie\u0144. Nie m\u00f3g\u0142 jednak wiedzie\u0107, \u017ce ma\u0142y g\u00f3ral nigdy nie zapomni.<\/p>\n
\n<\/span>
\n<\/P>\tStary druid (przez znajomych nazywany Myszoworem) dzi\u0119ki swym licznym koneksjom w Ard Carraigh zapewni\u0142 Villowi miejsce w dobrej szkole, w kt\u00f3rej to m\u0142ody Talgarczyk nauczy\u0142 si\u0119 czyta\u0107 i pisa\u0107 we Wsp\u00f3lnym, pozna\u0142 podstawy ekonomii, \u0107wiczy\u0142 si\u0119 w konnej je\u017adzie i szermierce oraz nabiera\u0142 dworskiej etykiety. Kiedy sko\u0144czy\u0142 dwadzie\u015bcia cztery lata, ma\u0142o kto (poza samym chyba druidem) m\u00f3g\u0142by powiedzie\u0107, \u017ce Villherne pochodzi z dzikich i odleg\u0142ych g\u00f3r. On sam jednak pami\u0119ta\u0142 o swym pochodzeniu i kiedy nadarzy\u0142a si\u0119 okazja, uciek\u0142 spod opieku\u0144czych skrzyde\u0142 starego druida i pogalopowa\u0142 w stron\u0119 Talgaru. Wiele zawdzi\u0119cza\u0142 miastu i swemu opiekunowi, ale wiedzia\u0142, \u017ce jego miejsce jest w g\u00f3rach. Po drodze spotka\u0142o go kilka przyg\u00f3d, kt\u00f3re sprawi\u0142y, \u017ce wr\u00f3ci\u0142 w ojczyste strony jako wyedukowany i do\u015bwiadczony cz\u0142owiek.<\/p>\n
\n<\/span>
\n<\/P>\tAlasse zosta\u0142a napadni\u0119ta i bestialsko zgwa\u0142cona przez oficera kovirskich najemnik\u00f3w, gdy wraca\u0142a od Villherne’a. Nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej zmar\u0142a. Kilka dni potem u g\u00f3rala pojawi\u0142 si\u0119 zrozpaczony ojciec dziewczyny – Wolny Elf z G\u00f3r Smoczych i opowiedzia\u0142 Villowi o tej tragedii. Zrozpaczony i w\u015bciek\u0142y m\u0119\u017cczyzna skrzykn\u0105\u0142 napr\u0119dce kilku s\u0105siad\u00f3w i tego samego wieczora pobliski kovirski posterunek sp\u0142yn\u0105\u0142 krwi\u0105 najemnik\u00f3w. Villherne bezlito\u015bnie pom\u015bci\u0142 sw\u0105 ukochan\u0105, zostawiaj\u0105c przy \u017cyciu tylko jednego najemnika, kt\u00f3remu rozkaza\u0142 w przyp\u0142ywie sza\u0142u, by uda\u0142 si\u0119 do w\u0142adcy Koviru. Mia\u0142 mu przekaza\u0107, \u017ce odt\u0105d ca\u0142y Talgar nale\u017ce\u0107 b\u0119dzie tylko do g\u00f3rali i ka\u017cdy napotkany tu Kovirczyk zostanie zg\u0142adzony. Villa popar\u0142o wi\u0119kszo\u015b\u0107 klan\u00f3w, a tak\u017ce zaprzyja\u017anione oddzia\u0142y Wolnych Elf\u00f3w. Dwa tygodnie p\u00f3\u017aniej ca\u0142y p\u00f3\u0142nocny Talgar by\u0142 ju\u017c wyzwolony spod tyranii, a coraz liczniejsze wojska McCollougha sz\u0142y na po\u0142udnie. <\/p>\n
\n<\/span>
\n<\/P>\tP\u00f3\u0142tora miesi\u0105ca po wybuchu powstania, dosz\u0142o do walnej bitwy nad Bia\u0142ym Potokiem. Niespe\u0142na tysi\u0105c g\u00f3rali i elf\u00f3w stan\u0119\u0142o naprzeciw prawie dwukrotnie liczniejszej armii najemnik\u00f3w z Koviru. Nikt nie wie, co powiedzia\u0142 do swych ludzi Villherne, ale musia\u0142o to by\u0107 niezwykle mobilizuj\u0105ce, skoro zdecydowali si\u0119 stan\u0105\u0107 do tak desperackiego boju. I op\u0142aci\u0142o si\u0119 – kovirscy okupanci dostali porz\u0105dne lanie od 'armii z g\u00f3r’, kt\u00f3r\u0105 wspomogli niespodziewanie piechurzy z Creyden, prowadzeni przez szalonego Stephina Rudego. Cz\u0142owiek ten, wygl\u0105daj\u0105cy na ob\u0142\u0105kanego komedianta, wspar\u0142 Villherne’a, bo pono\u0107 'prosili go o to bogowie’, jak sam t\u0142umaczy\u0142. A je\u015bli chodzi o samego Villa, to odwaga i determinacja z jak\u0105 walczy\u0142 nad Bia\u0142ym Potokiem, przynios\u0142a mu miano Dzika z Talgaru. I sta\u0142a si\u0119 postrachem dla wszystkich Kovirczyk\u00f3w. <\/p>\n
\nmacbeerbarian@interia.pl
\n<\/P><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"